رهبری همنوا به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریت آموزشی، با تأکید بر هوش هیجانی، همدلی، اعتماد و روابط انسانی اثربخش، نقش مهمی در بهبود عملکرد سازمان‌های آموزشی ایفا می‌کند. با وجود اهمیت این سبک رهبری، تجربه زیسته مدیران و معلمان از پیامدهای آن کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه زیسته مدیران و معلمان از پیامدهای رهبری همنوا در سازمان‌های آموزشی انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان شامل 16 نفر (8 مدیر و 8 معلم) از مدارس استان اردبیل بودند که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل پدیدارشناختی اسمیت، فلاورز و لارکین تحلیل شدند. برای افزایش اعتبار یافته‌ها نیز از معیارهای لینکلن و گوبا استفاده شد. نتایج تحلیل داده‌ها به استخراج 180 کد اولیه، 40 مفهوم، 12 مقوله فرعی و 5 مقوله اصلی شامل پیامدهای فردی، بین‌فردی، سازمانی، آموزشی و حرفه‌ای و راهبردی و توسعه‌ای منجر شد. یافته‌ها نشان داد رهبری همنوا موجب افزایش انگیزش، رضایت شغلی، سلامت روان، اعتماد، همدلی، همکاری، تعهد سازمانی، بهبود فرهنگ و جو مدرسه، ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری، توسعه حرفه‌ای معلمان، توانمندسازی کارکنان، افزایش اثربخشی سازمانی و آمادگی برای تغییر می‌شود. در مجموع، رهبری همنوا به‌عنوان رویکردی انسان‌محور و تحول‌آفرین، زمینه ارتقای عملکرد فردی، بهبود روابط، توسعه سازمانی و افزایش کیفیت آموزش را فراهم کرده و می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر در انتخاب، آموزش و توانمندسازی مدیران آموزشی مورد توجه سیاست‌گذاران قرار گیرد.