عنوان:
تأثیر رهبری اقتدارگرا بر بی‌تفاوتی سازمانی با نقش میانجی فرهنگ بوروکراتیک در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
نویسنده (گان):
نسرین خدابخشی هفشجانی
(نویسنده مسئول
)
)
دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
چکیده:
امروزه محیط سازمان‌ها بیش از هر زمان دیگری پیچیده، پویا و متحول شده است و یکی از مسائلی که در سازمان‌ها شایع شده اما توجه اندکی به آن می‌شود، پدیده بی‌تفاوتی سازمانی است که انگیزه کار و تلاش را از کارکنان می‌گیرد و منجر به کاهش یکپارچگی اجتماعی سازمان می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رهبری اقتدارگرا بر بی‌تفاوتی سازمانی با نقش میانجی فرهنگ بوروکراتیک در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد (۳۶۰ نفر) بود و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۱۸۶ نفر برآورد گردید که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌های استاندارد رهبری اقتدارگرا (۷ گویه)، فرهنگ بوروکراتیک (۶ گویه) و بی‌تفاوتی سازمانی (۷ گویه) بود که روایی آن از طریق روایی محتوایی CVR) و CVI) و روایی سازه (تحلیل عاملی تأییدی) و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و Sm artPLS نسخه ۴ و با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و بوت‌استرپ (۵۰۰۰ زیرنمونه) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که رهبری اقتدارگرا هم به طور مستقیم (β=0/418) و هم به طور غیرمستقیم از طریق فرهنگ بوروکراتیک (β=0./449)بر بی‌تفاوتی سازمانی تأثیر مثبت و معنادار دارد؛ همچنین کنترل و نظارت رهبری (β=0/327) تأثیر مثبت و معنادار و شفافیت رهبری (β=-0/182) تأثیر منفی و معنادار بر بی‌تفاوتی سازمانی داشتند، در حالی که انتظارات کارکنان و مشارکت‌جویی کارکنان تأثیر معناداری بر بی‌تفاوتی سازمانی نداشتند. مقدار ضریب تعیین (R²) برای بی‌تفاوتی سازمانی برابر با 510/0 بود که نشان‌دهنده قدرت تبیین‌کنندگی بسیار خوب مدل است و شاخص‌های برازش مدل (SRM R=0/062) وGoF=(0/657) نیز حاکی از برازش مطلوب مدل بود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که رهبری اقتدارگرا از طریق تقویت فرهنگ بوروکراتیک، بی‌تفاوتی سازمانی را افزایش می‌دهد؛ بنابراین به مدیران دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد توصیه می‌شود با کاهش رفتارهای اقتدارگرایانه، چابک‌سازی ساختار سازمانی، افزایش شفافیت و ایجاد مشارکت واقعی کارکنان، زمینه را برای کاهش بی‌تفاوتی کارکنان فراهم آورند و همچنین اصلاح نظام جبران خدمات و توجه به انتظارات کارکنان (به ویژه حقوق مناسب و امنیت شغلی) را در اولویت قرار دهند.