cultural leadership studiesJMLDUnknown621711میثم مدرسیMeisam Modarresiدانشیار گروه کارآفرینی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.0000-0001-9317-73472داود فیضDavood Feizاستاد گروه آموزشی مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.0000-0002-5535-4370Feiz1353@semnan.ac.ir3حسین بهرامیHossein Bahramiدانشجوی دکتری مدیریت بازاریابی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.0009-0004-3154-14134شکیبا طالبShakiba Talebدانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.0009-0009-9446-27275نورگل شایدولایواNurgul Shaidullaevaدانش‌آموخته‌ی دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران و زبان‌شناس و شرق‌شناس، پژوهشگر مستقل، بیشکک، قرقیزستان.0009-0003-2778-1994پروین اعتصامی، از برجسته‌ترین شاعران ایرانی است که با بهره‌گیری از قالب مناظره و تمثیل، به خوبی دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی روزگار خویش را بازنمایی کرده است. با وجود انبوه پژوهش‌ها درباره ابعاد گوناگون شعر پروین، تاکنون به استخراج نظام‌مند الگوهای عملیاتی حکمرانی از اشعار او توجه نشده است. این پژوهش با روش تحلیل مضمون و بر اساس الگوی شش‌گانه، دو قطعه‌ی «نامه بزرگمهر به نوشیروان» و «فریب آشتی» را واکاوی کرده است. پس از کدگذاری و دسته‌بندی مضامین، از حروف اول پنج مضمون مستخرج از شعر نخست، سرواژۀ «پروین» شکل گرفت که مدلی برای حاکمان با مؤلفه‌های «پندپذیری، رفاه‌طلبی، وحدت عمل، یاری مظلومان، نظارت» پدید آورد. در شعر دوم نیز از شش مضمون استخراج‌شده، سرواژۀ «هوشیار» حاصل شد که مدلی برای شهروندان با مؤلفه‌های «هشیاری، واقف‌بودن، شکاکیت سودمند، یقین، اندازه‌شناسی، رهایی از توهم» ارائه داد. نسبت این دو مدل، وابستگی متقابل و چرخه‌ای بازخوردی است بدین صورت که غفلت حاکم از مدل «پروین»، شهروند را به فعال‌سازی مدل «هوشیار» ناچار می‌کند. این پژوهش، پروین را نه شاعری صرفاً اخلاق‌گرا، بلکه نظریه‌پردازی اجتماعی معرفی می‌کند که رابطۀ قدرت و ضعف را در قالب تمثیل به تصویر کشیده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که این دو مدل، ظرفیت بازتعریف مناسبات قدرت در سازمان‌ها و تشخیص انحرافات اخلاقی مدیران را دارند و می‌توانند به‌عنوان چارچوبی بومی در مطالعات میان‌رشته‌ای ادبیات و مدیریت به‌کار روند.Abstract: Parvin E'tesami is one of the most prominent Iranian poets who, through the use of debate and allegory, skillfully represented the social and political concerns of her era. Despite the abundance of research on various dimensions of Parvin's poetry, the systematic extraction of practical governance models from her poems has not yet been addressed. This study employs thematic analysis based on a six-phase framework to examine two pieces: "The Letter of Bozorgmehr to Nushirvan" and "The Deceptive Peace." Following coding and categorization of themes, the acronym "PARVIN" was derived from the initial letters of five extracted themes from the first poem, yielding a model for rulers comprising the components of "prudence, welfare, unity, advocacy for the oppressed, and supervision." Similarly, from the second poem, six themes led to the acronym "HOSHYAR" (meaning "vigilant"), presenting a model for citizens with the components of "vigilance, awareness, constructive skepticism, certainty, self-assessment, and liberation from illusion." The relationship between these two models is one of mutual interdependence and a feedback loop, wherein the ruler's neglect of the "Parvin" model forces the citizen to activate the "Hoshyar" model. This research introduces Parvin not merely as a moral poet but as a social theorist who, through allegory, depicted the intricate relationship between power and weakness. The findings suggest that these two models have the capacity to redefine power dynamics within organizations and to diagnose ethical deviations among managers, and they can serve as an indigenous framework in interdisciplinary studies of literature and management.رهبری فرهنگی، الگوی حکمرانی اخلاقی، پروین اعتصامی، تحلیل مضمون، مناظرهCultural Leadership, Debate, Ethical Governance, Parvin E'tesami, Thematic Analysis.fa